Canadese whisky: uniek in z’n soort

Vergeet het idee dat Canadese whisky slechts het “lichtere broertje” van Bourbon is. Canada is de enige plek ter wereld waar de Master Blender over unieke mogelijkheden beschikt. regeert als een koning. Waar Schotten en Amerikanen vastzitten aan strikte regels over ketels en graanmengsels, heerst er in Canada een bijzondere mate van vrijheid. 

Met unieke methodes zoals het gescheiden distilleren van granen en een controversiële regel genaamd de ‘9.09% regel’, creëert Canada complexe whisky’s die technisch onmogelijk zijn in andere landen. Dit is uniek in z’n soort en absoluut het ontdekken waard.

De definitie van Canadese whisky

De identiteit van Canadese whisky is juridisch vastgelegd in de Food and Drug Regulations, waardoor het goed is om hiermee te beginnen. In tegenstelling tot de strikte regels van Bourbon (moet 51% maïs zijn, nieuwe vaten), is de Canadese wetgeving ontworpen om innovatie in blenden toe te staan.

Een spirit mag “Canadian Whisky”, “Canadian Rye Whisky” of “Rye Whisky” heten als:

1. Het gemaakt is van graan (cereal grain).
2. Het geproduceerd is in Canada.
3. Het minimaal 3 jaar gerijpt heeft in vaten met een inhoudscapaciteit van maximaal 700 liter.
4. Het minimaal 40% alcohol bevat bij botteling.
5. Het “het aroma, de smaak en het karakter heeft dat in het algemeen wordt toegeschreven aan Canadese whisky.”

Het productieproces: kenmerkend voor Canadese whisky

Wat interessant is aan de productie van Canadese whisky, is dat er verschillen te vinden zijn ten opzichte van hoe whisky in andere landen gemaakt wordt. Voor we het daarover gaan hebben, raden we aan op de link te klikken het artikel over hoe whisky gemaakt wordt te lezen. Dit is de manier waarop het in de meeste landen gebeurt, zodat de verschillen met whisky uit Canada ook duidelijker worden. Tegelijkertijd kun je hiermee ook je eigen kennis verrijken. Kortom, win-win!

Wat Canadese whisky uniek maakt in de wereld, is de filosofie van het scheiden. Waar Amerikanen (Bourbon) en Schotten (Single Malt) hun granen vaak samen koken of beperkt zijn tot één graan, verwerken Canadezen elk ingrediënt apart. Pas op het allerlaatste moment komt de puzzel samen.

Hieronder de 4 cruciale stappen van de Canadese methode:

Hieronder de 4 cruciale stappen van de Canadese methode:

1. Graanselectie & aparte verwerking

De basis begint bij de “Grote Vier”: maïs, rogge, tarwe en gerst. Het fundamentele verschil met Amerika is dat Canadese distilleerders deze granen niet samen in één ketel gooien (zoals bij een Mash Bill). Maïs wordt apart gefermenteerd, rogge apart en tarwe apart. Dit geeft de Master Blender later maximale controle over de smaak.

2. Distillatie: Base vs. Flavoring

Dit is het hart van de Canadese stijl. Er worden twee totaal verschillende spirits gemaakt die later gemengd worden:

Base Whisky (Het Canvas):

• Grondstof: Meestal 100% maïs.
• Distillatie: Dubbele distillatie in grote Column Stills.
• Karakter: Gedistilleerd tot een hoog alcoholpercentage (90%+). Het resultaat is een lichte, zachte spirit die dient als drager voor de smaak.
• Rijping: Vaak in gebruikte vaten (refill) om het karakter neutraal te houden.

Flavoring Whisky (De Verf):

• Grondstof: Meestal 100% rogge (Rye), maar soms ook tarwe of gerst.
• Distillatie: Vaak in koperen Pot Stills of specifieke kolom-opstellingen.
• Karakter: Gedistilleerd tot een lager percentage (60-65%). Hierdoor blijven alle esters, oliën en zware graansmaken relatief beter behouden.
• Rijping: Vaak in nieuwe of zwaar verkoolde (charred) vaten voor maximale smaakintensiteit.

3. Het blenden: het creëren van balans

In tegenstelling tot Schotse blends (waar verschillende distilleerderijen worden gemengd), komt bij Canadese whisky vaak alles uit één fabriek. De Master Blender mengt de neutrale Base Whisky met de krachtige Flavoring Whisky om het specifieke merkprofiel te creëren.

• Weetje: Een standaard Canadese whisky kan bestaan uit wel 90% Base Whisky en slechts 10% Flavoring Whisky, en toch enorm krachtig smaken.

4. Rijping (Maturation)

De wet schrijft voor dat de spirit minimaal 3 jaar moet rijpen in eikenhouten vaten van maximaal 700 liter. Omdat Canada geen regels heeft over “nieuw hout” (zoals bij Bourbon), gebruiken producenten een slimme mix van vaak:

• Ex-Bourbon vaten: Voor aroma’s van vanille en karamel.
• Virgin oak: Voor intense kruidentonen, hints van vanille en bijvoorbeeld iets van kokos. Ook kun je iets van tannines waarnemen.

Een bijzondere en controversiële regel: de 9.09% regel

Een uniek en vaak onbegrepen aspect van de Canadese wetgeving is de 9.09% regel. De wet staat toe dat Canadese whisky tot 1/11e deel (9,09%) mag bestaan uit niet-Canadese spirits, mits het eindproduct nog steeds het karakter van Canadese whisky behoudt.

In de praktijk betekent dit dat producenten hun blend legaal mogen verrijken met:

• Gerijpte Bourbon (voor extra vanille en kracht).
• Sherry of Port (voor fruitigheid en kleur).
• Andere gedistilleerde dranken (mits minstens 2 jaar oud).

Waarom bestaat deze regel? Dit is geen “valsspelen”, maar pure handelsgeest. Oorspronkelijk werd deze regel benut om Amerikaanse belastingvoordelen te omzeilen. Als een Canadese spirit een klein deel Amerikaanse spirit bevatte, viel het in een gunstiger tarief bij export naar de VS. Tegenwoordig wordt de regel door Master Blenders gebruikt als een creatief instrument. Het stelt hen in staat om complexe smaakprofielen te bouwen die met puur graan onmogelijk zouden zijn.

Let op: Deze toevoeging hoeft niet op het etiket vermeld te worden en beïnvloedt de leeftijdsaanduiding niet. Een 20 jaar oude Canadese whisky kan dus een scheutje 2 jaar oude sherry bevatten, zolang de basis-whisky maar 20 jaar is.

Het begin van de industie: whisky als bijproduct

De wortels van de Canadese whisky liggen niet in distilleerderijen, maar in praktische graanmolens (grist mills). In het begin van de 19e eeuw hadden Canadese molenaars een probleem: wat te doen met het overschot aan graan dat dreigde te bederven?

Het distilleren van whisky was de oplossing om dit graan alsnog te gebruiken en tegelijkertijd wat bij te verdienen. In tegenstelling tot Schotland, waar men speciaal gerst verbouwde om whisky te maken, was Canadese whisky dus oorspronkelijk een bijproduct van de landbouw. Dit verklaart de pragmatische instelling die de industrie nog steeds kenmerkt: efficiëntie en flexibiliteit staan voorop.

Pioniers zoals Hiram Walker en J.P. Wiser begonnen als graanhandelaren en molenaars voordat ze distilleerders werden. Zij professionaliseerden deze praktijk en legden de basis voor de gigantische industrie die floreerde tijdens de Amerikaanse Drooglegging, toen Canada de dorstige zuiderburen van hun geliefde ‘Rye’ voorzag.

Rogge whisky of toch mais whisky?

Canadese whisky en rye whisky zijn voor velen synoniemen aan elkaar, maar toch wordt rogge een stuk minder gebruikt dan je zou denken. Waarom? In het verleden maakte men in Canada whisky van tarwe. Later kwamen ze erachter dat de toevoeging van een beetje rogge tot een enorme smaakverbetering leidde, wat tot vraag naar ‘rye whisky’ leidde. Deze term bleef hangen, vooral in Noord-Amerika. Hier refereert men veelal nog steeds naar Canadese whisky als ‘rye whisky’, ongeacht of de whisky 10% of 100% uit rogge bestaat. Gek genoeg mag het wettelijk in beide gevallen ook gewoon Canadian Rye Whisky heten en dit is op z’n zachtst gezegd nogal verwarrend.

Het gebruik van rogge was daarnaast niet altijd een keuze, maar vaak ook noodzakelijk. De bodem en het klimaat zorgde ervoor dat lang niet alle graansoorten geschikt waren om te telen, maar rogge wel. Rogge kon namelijk de harde winters overleven en was vrijwel het enige graan dat betrouwbaar groeide. Op het moment dat dan een industrie opgebouwd wordt en draaiende gehouden moet worden, dan kiezen producenten voor zekerheid. Zodoende werd rogge de voornaamste graansoort waarmee de fundering voor de industrie is gelegd. Later verschoof het grootste gros van de landbouw naar het westen van het land en hier is het telen van mais en tarwe wel beter mogelijk. Dit leidde tot verandering in de samenstelling van de whisky waarin mais de hoofdrol kreeg, maar toch bleef de naam ‘rye whisky’ hangen.

Toch zijn er ook zeker distilleerderijen waar men zich toelegt op het maken van rye whisky met een hoog rogge percentage. Vaak zie je dan iets als ‘100% rye’ op het etiket staan.

Canadese whisky vs. Bourbon whiskey

Hoewel Canada en Amerika buurlanden zijn en in beide landen gedistilleerd wordt, zijn er wezenlijke verschillen tussen de eindproducten.

Zo zijn er verschillen op gebied van productie. Canadese whisky wordt in Canada gemaakt, van graan en rijpt minimaal 3 jaar in eikenhout. Producenten hebben vrije keuze qua soort eikenhout dat ze gebruiken. Canadezen gebruiken doorgaans een base en flavouring whisky die ze later samenvoegen. Ook is er nog de bijzondere 9.09% regel die voor een wezenlijk verschil met bourbon whiskey zorgt.

Bourbon whiskey schrijft men ten eerste met een ‘e’, wat voor een verschil zorgt. Verder moet bourbon voor minstens 51% van mais worden gemaakt en moet de volledige productie in Amerika plaatsvinden. De minimale rijpingsduur is slechts 1 dag en de rijping moet plaatsvinden in nieuwe vaten van Amerikaans eikenhout.  Ondanks de minimale rijpingsduur van  1 dag zien we in de praktijk dat producenten hun whiskey langer laten rijpen. Er is nog véél meer interessants te delen over deze Amerikaanse whiskey. Klik op de link en lees alles over bourbon!

Resumerend kunnen we stellen dat Canadese whisky regels heeft, maar dat deze verre van ‘streng’ zijn. Ze zorgen voor richtlijnen, maar laten veel ruimte tot vrije interpretatie over. Bij bourbon is er zeker nog een mate van vrijheid binnen de productie, maar de regels zijn relatief een stuk strenger.

Bekende Canadese whisky’s

We kennen verschillende Canadese whisky-merken, waarvan we het gros in het assortiment hebben. Hieronder lees je kort meer over het merk en de huisstijl. Ook delen we een tip met betrekking tot een whisky om direct te proberen.

De toekomst: single malts van craft distillers?

Canada is groot geworden met blended whisky en alle bovengenoemde whisky’s om te proberen zijn dan ook zeker blends. Toch is er iets van een trend gaande: bij kleine distilleerderijen in British Columbia en Quebec experimenteert men met het maken van single malt whisky conform de daarvoor geldende regels. Dit betekent dat whisky in de stijl gemaakt wordt zoals in Schotland en Ierland gebeurt. Daarnaast wordt ook gekeken naar het finishen van de whisky in uiteenlopende vatsoorten om te zien hoe dit de huisstijl van merken beïnvloedt en verrijkt. Tegelijkertijd opent dat deuren naar een breder aanbod. Wijnvaten zijn een populaire keuze, mede doordat in Canada ook zeker wijn wordt geproduceerd die in vaten van eikenhout rijpt.

Hoe drink je Canadese whisky?

Canadese whisky onderscheidt zich qua smaak van whisky uit andere landen, mede door de manier waarop het tot stand komt. Er zijn verschillende manieren om Canadese whisky te drinken, wat samenhangt met je eigen smaakvoorkeur.

• Puur: vooral wat oudere whisky’s of whisky gemaakt van 100% rogge, zijn heerlijk om puur, over ijs of met een druppel water in het glas te drinken. Jongere whisky’s kun je ook zeker zo drinken, maar soms zijn deze wat scherper van smaak.
• Mixen: De standaard blends zijn ontworpen om te mixen. De smaak van de whisky, waar vaak iets van kruidigheid inzit door de rogge, leent zich goed voor een mix met bekende frisdranken.
• Cocktails: uiteraard kun je ook cocktails met Canadese whisky maken. In principe kun je voor bijna alle cocktails waar whisky een onderdeel van is, kiezen om de whisky te vervangen voor een Canadese whisky. Zeker de wat kruidigere varianten kunnen voor een smaakvolle twist zorgen. Een bekende cocktail om te maken is de Manhattan.

Danny van DrankDozijn

Sinds 2016 ben ik werkzaam bij DrankDozijn als online marketeer. Dranken zijn mijn passie met whisky als absolute nummer één.

Ik voorzie je van informatie, nieuws en wetenswaardigheden via ons blog op gebied van al je favoriete dranken. Proost!